• Suzanne Heikoop | SHe Fotografie

Gluren bij de Buren

Ik ben een doorfietser. Geen getreuzel, trappen en gaan.

Het heeft er alles mee te maken dat ik een extreme koukleum ben. Dat is wat ik het ergste vind aan de wintermaanden. Die snijdende koude rotwind, gepaard met natte sneeuw en hagelbuien. Ledematen die niet meer aanvoelen alsof ze van jou zijn. Ingepakt als het Michelin mannetje. Ik fiets heel graag maar in de winter is het toch net iets minder aangenaam.

Warm blijven is het belangrijkste. Ik rem noodzakelijk voor rode stoplichten en overstekend wild. Al zijn er in deze donkere koude dagen ook zeker lichtpuntjes. Letterlijk. De met sfeer verlichte huizen. Klaar voor de feestdagen brengen mij regelmatig terug naar een gevaarlijk "nu moet je echt niet langzamer gaan fietsen, anders val je nog om" tempo. De wereld nog in winterslaap en dan ongegeneerd bij de mensen naar binnen kijken. Het doet mij herinneren aan mijn kindertijd. Rond de feestmaanden was het standaard na het avondeten een rondje gluren bij de buren. Hoe hadden anderen het raam en de kerstboom versierd? Ik ben niet nieuwsgierig aangelegd maar dit vind ik nog steeds een heerlijk vermaak. Je moet toch zeker toegeven dat 'mogen we even binnenkijken' uit het geniale tv programma man bijt hond het hoogtepunt van de hele uitzending was. We kennen allemaal wel zo'n huis waarin je dolgraag even rond zou willen struinen.

Vensterbanken in het algemeen zijn al heel interessant. Die met stenen beeldjes, decoratief houten dieren, potten en planten volgestouwde verlengstukken van het raam en eigenlijk van de bewoners zelf. En dan hebben we nog die zich, jammer genoeg voor mij, volledig afsluiten. Die de achteloze voorbijganger zelfs niet per ongeluk een blik in hun huishouden gunnen. De gesloten luxaflex, vitrage of ongezellige grijze lamellen. Zo lelijk dat het juist ook weer de aandacht trekt. Een raamkozijn zegt eigenlijk ongemerkt veel. We worden allemaal gewaarschuwd om uit te kijken wat we online delen, maar zegt een raamkozijn niet veel meer dan we eigenlijk beseffen ? Ik hoop dat ik mezelf met deze column niet in de koude vingers snijd … en ik stiekem bij iedereen naar binnen kan blijven gluren. Echt, geloof me, ik ben helemaal niet nieuwsgierig hoor. Maar bij wie zou jij weleens willen binnen gluren?

Kelly Petrie