• Suzanne Heikoop | SHe Fotografie

Jij kunt, ik kunst

Ik ga regelmatig mee boodschappen doen met mijn moeder. Op het Winklerplein komen we altijd wel iemand tegen waarmee even een praatje wordt gemaakt. Mijn moeder kletst dan met mensen die ik niet ken of maar half. Als ik vervolgens in het gesprek met zo iemand die ik niet of slechts oppervlakkig ken betrokken word, is de vraag: 'Wat doe je (werk, studie)?' het standaard startpunt van de conversatie. Mijn antwoord op die vraag is dan 'ik studeer kunstgeschiedenis' en dit leidt tot wisselende reacties. De meest voorkomende reactie is opnieuw een vraag, en wel: 'Wat kun je daar dan mee?'. Om u ook meteen van een bevredigend en concreet antwoord te voorzien: ik zou in een museum kunnen gaan werken als conservator of restaurator. Ik kan onderzoek gaan doen of gids worden of ik kan het onderwijs in.

Het valt mij wel op dat mensen vaak nogal sceptisch reageren als je zegt dat je iets met kunst doet. Wat moet je daar nu mee? Wat biedt zo'n studie nu voor toekomstperspectief? Hoe kun je op die manier iets nuttigs bijdragen aan de maatschappij? Iedereen begrijpt dat natuurkunde, wiskunde en talen zinvol zijn, maar wat is het nut van het besturen van de geschiedenis en van kunst? Daar kan ik een antwoord op geven. Geschiedenis maakt je namelijk bewust van de wereld waarin je nu leeft. Je leert hoe de wereld de vorm heeft gekregen die wij nu kennen. En dan, waarom kunst? Omdat er zoveel schuilgaat achter schilderijen, sculpturen en architectuur. Deze kunsten tonen een verlangen om een verhaal te vertellen, een boodschap over te brengen, een herinnering achter te laten. En door deze verhalen bloot te leggen, deze boodschappen te leren begrijpen en de herinneringen te koesteren, komen we dichter bij het verleden van deze werken, waardoor we het heden beter leren begrijpen. Dat is dan ook de reden dat ik aan deze studie begonnen ben.

Ik zou nooit verpleegster of technicus kunnen worden. Mijn talenten liggen daar niet. Ik kan tekenen, toneelspelen, zingen en schrijven. Ik heb weleens het idee gehad dat ik daarmee niet echt iets nuttigs voor anderen kon betekenen. Totdat mijn docent muziek en kunstgeschiedenis zei: 'Als iemand doodgaat, heb je mensen nodig die goed zijn in wiskunde, economie en natuurkunde. De kist moet gemaakt worden, er moet worden berekend hoe diep die in de grond moet, geldzaken moeten worden geregeld. Maar op de begrafenis is het een kunstwerk, een lied of een gedicht wat mensen raakt en wat zij herinneren.'

Romy den Otter