Rondjes draaien

Van jongs af aan wordt in de gehele Drechtsteden kinderen geleerd dat je op een rotonde als fietser voorrang hebt. In alle Drechtsteden? Nee, er is achter de dijken één dorpje dat dapper weerstand biedt tegen deze verkeersregels: Sliedrecht. Hier is het fietsen op de rotonde een gedeelde verantwoordelijkheid van zowel fietser als automobilist en dus hebben alle automobilisten op de rotonde voorrang. Burgers moeten op voorhand opletten hoe ze op een rotonde handelen. In Sliedrecht daardoor geen opgestoken middelvingers in de auto's of bij fietsers, maar een hoffelijk armgebaar om de fietser voorrang te verlenen en een knikje om de zeer welwillende automobilist te bedanken. Maar wel vanuit de gedachte dat auto altijd voorrang heeft.

Laten we dit huidige beleid een schouderklop geven: er gebeuren in Sliedrecht nauwelijks ongelukken op haar rotondes. Met die statistiek heeft meteen iedereen het nakijken. Stel dat je het zou veranderen en er gebeurt een ongeluk…."we zeiden het toch?" En mooie bijkomstigheid: in de gietregen ontdekken veel automobilisten dat haast en voorrang hele relatieve begrippen zijn en komt bij een aantal zelfs in de drukke spits hun medemenselijke kant weer boven: "ga maar, ik zit droog." In Sliedrecht houden we onze rotondes liever sociaal (en veilig) en dan zijn we maar tegendraads. Dat past wel goed bij de dorpsaard. Vanwaar dan ineens weer deze discussie? Eens in de 2 jaar komt die op tafel. Over dit besluit om tegendraads te zijn, draait de politiek al jaren rondjes. Met steeds dezelfde conclusie: laten we het maar niet aanpassen. Tot dit voorjaar, toen wethouder Aldrik (prachtige voornaam voor een wethouder van Gallische nederzetting) Dijkstra zijn verkeersplannen tot 2040 presenteerde. Veel van zijn ideeën konden rekenen op flinke tegengas: op de Tiendweg auto's toelaten, voorrang op de rotondes voor fietsers, gescheiden fietspaden in Craijensteijn. Een aantal plannen moesten meteen ingetrokken worden voordat ze definitief besproken werden. Tegelijk vond ik de grote lijn van deze plannen hoopvol: besluiten over de mobiliteit nemen, die gericht zijn op de periode 2017-2040. Wat zou dat veel ronddraaien schelen, als we het nu meteen goed regelen voor de komende 20 jaar. Ik hoop dat binnenkort dan ook zo besloten wordt: kies een richting en ga van daaruit de komende jaren beleid maken en ga dat dan niet steeds weer problematiseren zonder duidelijke feiten of aanleiding. Dat scheelt veel energie steken in alsmaar rondjes draaien. Hoewel daar droomt in Sliedrecht menig fietser dan weer van: eindeloos maar rondjes draaien op een rotonde, zonder dat je voor een auto hoeft te stoppen.

Joost Schelling.