• Joost Schelling

    Richard van Hoek

Wat laat je achter, wat neem je mee?

Het leven is één grote reis. Sommigen mensen blijven hun leven lang letterlijk en figuurlijk dicht bij huis, anderen bevaren wereldzeeën en beklimmen hoge toppen op zoek naar avontuur. Mensen komen en gaan. En zeker in Sliedrecht is dat een bekend gegeven. Toen veel dorpelingen 'in de bagger of de griend' werkzaam waren, begon de uittocht naar andere (verre) oorden aan het begin van de week. Eind van de week keerden de eersten weer huiswaarts. Sommigen waren maanden ver van huis. Tijdens de Wereldoorlog groeiden zelfs Sliedrechtse kinderen op zonder hun vaders die op het werk overzee vastzaten en vanwege de oorlog niet naar huis konden komen.

We reizen dus ons hele leven lang. En we verplaatsen ons. Soms eventjes zoals deze zomer. Vaak tijdelijk gaan we met ons tentje of caravan op pad of zoeken een huisje elders op.

En we proppen de belangrijkste huisraad in onze auto. Die zaken waar we niet meer zonder kunnen of willen. Digitaal of in een grote koffer.

Wat neem je mee? Wat laat je (tijdelijk) achter?

Die vragen worden meer confronterend als je echt gaat verhuizen.

Ik kan er over meepraten nu onze verhuizing naar Woerden aanstaande is.

Wat laten we hier in Sliedrecht achter, wat gaat er mee in de vrachtwagens?

Inmiddels hebben we een behoorlijk schifting in spullen gemaakt.

De weggeefhoek was geduldig en dus verwisselden deze periode veel zaken van eigenaar.

Maar in je hoofd voltrekt zich eenzelfde proces. Loslaten en meenemen.

Wat laat ik in Sliedrecht achter en wat ik neem mee als dankbare bagage voor mijn verdere reis? Natuurlijk geen volledige lijst natuurlijk, wel de belangrijkste thema's.

Wat laat ik achter?

De fabriek van DuPont/Chemours

Het (soms hardnekkige) denken in wij en zij

Ruimte voor een nieuwe columnist

Een mooie Gereformeerde Kerk vol met ideeën over kerk zijn in de 21e eeuw.

Dierbare mensen met wie ik 5 jaar intensief mocht delen in hun levensverhalen.

Wat neem ik mee?

5 prachtige jaren in Sliedrecht met opgedane vriendschappen.

Koffer vol met waardevolle werkervaringen als dominee

goede samenwerking met sociaal betrokken mensen rond thema's als (kinder)armoede, sociale cohesie en participatie.

warme herinnering aan een trots dorp met mensen met opgestroopte mouwen en een praktische insteek.

actief verenigingsleven op het terrein van geloof, sport en cultuur.

Wij vertrekken. Wij trekken verder. Op naar Woerden. Koffers vol herinneringen gaan mee.

Misschien een aardige vraag, ook als u zelf niet (deze zomer) vertrekt: Wat neem ik mee? Wat laat ik achter?

Ik wens u hoe dan ook een mooie reis door het leven. Vaya con Dios en A Dieu!

Joost Schelling