• Joost Schelling

    Richard van Hoek

Je geel gestreept ergeren?

Doorgetrokken gele strepen markeren de plaatsen waar je je auto niet mag stilzetten of parkeren. Over deze gele strepen was dit weekend in Sliedrecht commotie. Auto's zorgden al lange tijd voor overlast en onveilige situaties rond aangrenzende wegen van een kerkgebouw. Dus staan daar gele strepen langs het trottoir. Toch stonden er dit weekend auto's aan die strepen geparkeerd. Ergernis toen duidelijk werd dat slechts een waarschuwing van de wijkagent was uitgedeeld, in plaats van een bekeuring. Waarom? De nieuwe afspraken zouden pas twee dagen later ingaan. Een (digitale) storm van kritiek kwam op gang, dat zelfs RTV Rijnmond in Sliedrecht kwam kijken. Nu kan ik mij ook gaan mengen in deze commotie, zeker als dominee en/of columnist, maar doe het niet.

Ik houd het kort: Gelovigen, kerkmensen - zo u wilt - staan niet boven de wet. Punt. Zoals kerken ook niet meer recht dan andere organisaties of instellingen hebben op de vrijstelling van hun rioolbelasting. Punt. En laten kerken de eerste zijn om aan te geven dat hun 'verworvenheden' uit het verleden in datzelfde verleden behoren te blijven. Punt.

Deze column gaat wat mij betreft over het gemak waarover wij in wij-zij plegen te spreken en onze ergernissen over anderen deponeren. Onze onderbuik kan daar geen genoeg van krijgen en dus klagen we wat af over die kerkmensen, de topmanagers, de bankdirecteuren, de kluspolen, de gelukzoekers en noem maar op. En het liefst vanuit onze luie stoel: 'zo, dat lucht op'.

Toen ik een ondernemer sprak, zei hij: 'ik bel alle klachten die binnen komen persoonlijk op en daar zitten behoorlijke heftige uitspraken bij. Maar als ik bel, dan valt het op, dat het niet allemaal zo heftig lijkt te zijn. Sommigen zijn de klacht zelfs alweer vergeten en zeggen: Ik zat thuis en baalde, dus dacht: hup, dan is het er maar uit.' En zo wordt er veel reuring gegenereerd, wat eigenlijk niet meer is dan het kolken van onze onderstromen. Misschien tijd voor een cursus tot 10 tellen en pas dan de telefoon of tablet te pakken. En niet meteen in de 'hullie-zullie modus' schieten om alles over één kam te scheren.

Maar die nationale klaagcultuur verontrust mij wel als ik bedenk dat het Sliedrechtse college nu voorstelt om een deel van de Algemene Plaatselijke Verordening (APV) te schrappen. Ik citeer: 'Het is een illusie dat we met regels een perfecte samenleving creëren, waarbij we meteen naar de overheid kijken als we ons ergens aan storen. Laten we elkaar aanspreken op fatsoenlijk gedrag, waarden en normen.'

Mooie woorden, maar ik vrees dat in een klimaat waarin we elkaar de waarheid vooral online zeggen dit collegevoorstel eenzelfde illusie in zich draagt. Misschien tijd om eerst maar eens te ontmoeten en elkaar in de ogen te kijken. En je in de tussentijd wel gewoon aan de huidige regels te houden.

Ds. Joost Schelling