• Onthulling bordje treinramp, Treinongeluk, Station Sliedrecht

    Richard van Hoek Fotografie

Gedenkbord treinramp 1942 onthuld

SLIEDRECHT - Op een donkere novemberavond in 1942, tijdens de Tweede Wereldoorlog, voltrok zich op Station Sliedrecht één van de gruwelijkste treinrampen die ons land ooit gekend heeft. Door een foute wissel botste een werktrein met volle vaart op een stilstaande passagierstrein. Naast 61 (zwaar)gewonden overleefden 18 personen de treinramp op deze bewuste avond niet. Op maandag 27 november 2017, exact 75 jaar na dato, is op het Stationsplein in Sliedrecht alsnog een gedenkbord onthuld.

door Mike Rijnders

Het initiatief voor dit gedenkbord kwam vanuit de Historische Vereniging Sliedrecht, in samenwerking met de Nederlandse Spoorwegen (NS) en uiteraard de gemeente Sliedrecht. Namens de gemeente was wethouder Hanny Visser aanwezig om, samen met de nabestaanden van één van de slachtoffers, het gedenkbord onder grote belangstelling te onthullen. De wethouder vertelt: ,,Sliedrecht streeft ernaar om historische gebeurtenissen in ons dorp, soms vrolijk en blij, maar soms ook dramatisch, in onze herinnering te houden. Deze treinramp is daar één van. Dit gedenkbord herinnert ons aan een vreselijk ongeluk, het herinnert ons aan mensen. Het is een eerbetoon aan de slachtoffers en nabestaanden van de treinramp van 1942", aldus Visser. Namens de NS was regiodirecteur Jeroen Alting von Geusau blij met de vasthoudendheid van de initiatiefnemers. ,,Ook bij de NS vinden wij het belangrijk om te blijven herinneren. Wij danken de initiatiefnemers voor het doorzettingsvermogen en de medewerking", zo sprak hij.

DANKBAAR Onder de nabestaanden waren maandagmiddag Ernst Oosterbroek (79) en zijn zus Annie Goené-Oosterbroek (82) aanwezig, die hun vader bij deze treinramp hebben verloren. ,,Wij waren nog zeer jong toen deze ramp zich voltrok, maar misschien dat wij er juist daarom zo lang last van hebben gehad", begint mevrouw Goené-Oosterbroek te vertellen als haar broer instemmend knikt. ,,Ik heb wel het gevoel dat wij iets gemist hebben. Ook na 75 jaar voel ik dit toch wel even, waardoor ik ook zeer dankbaar ben voor dit mooie eerbetoon", aldus Ernst Oosterbroek.