Handen uit de mouwen voor sterkere sociale cohesie

SLIEDRECHT 'Aandachtswijk krijgt nieuwe impuls' kopte Het Kompas in de eerste uitgave van 2016. 'Sociale interventies en maatregelen in de Vogelbuurt-Noord.' Afgelopen maandagmiddag besloot de krant eens te buurten of er al het één en ander uit de verf is gekomen. En passant werd de vraag uitgezet bij de betrokken instanties wat er de afgelopen twee maanden op gang is gebracht om het slechte imago op te poetsen en of de leefbaarheid en veiligheid al zichtbaar is verbeterd.

Door Erik de Bruin

,,Slecht imago? Aandachtswijk!? Krijgt een buurt met sociale huurwoningen niet al snel dat stempel opgedrukt?", vraagt Monique Stam zich af. ,,Ik woon hier veertien jaar en weet niet beter dan dat het een aandachtswijk is. Zo kijken mensen nu eenmaal tegen de tienhoogflats aan. Natuurlijk zijn er inbraken, worden er wietplantages opgerold, maar dat gebeurt elders in Sliedrecht vast ook. Ik ken de cijfers niet, maar ik kan me niet voorstellen dat het niet zo is."

Uit cijfers van de politie blijkt dat de Vogelbuurt-Noord er boven uitsteekt. Er zijn al jaren signalen dat de leefbaarheid in en om de zes flatgebouwen van de Sperwer, de Havik en de Valkhof verslechtert. Om deze neerwaartse spiraal om te buigen hebben de gemeente, Tablis Wonen en Stichting Welzijnswerk Sliedrecht een omvangrijk plan van aanpak gemaakt. Dat wordt nu uitgerold. Repressie - ofwel daadkrachtig en streng optreden - zodat overlastgevers vertrekken of op hun tellen passen, is daar een onderdeel van. Aan de andere kant willen zij de sociale cohesie versterken. Met behulp van buurtbewoners die momenteel de handen uit de mouwen steken.

De bijna 60-jarige Jaap Heikoop voorop. Hij klust wat af in het appartement Havikstraat 5, dat wordt ingericht als buurthuiskamer. ,,Als we zo meteen klaar zijn (ik gok in april), hangt de vlag uit." Hij lacht, maar bedoelt het serieus. Judy Weterings legt uit dat daarmee zichtbaar wordt gemaakt dat de deur open is. ,,Dat mensen welkom zijn om even gezellig een kopje koffie te komen drinken en een praatje te maken met andere bewoners. Of om mee te doen aan activiteiten. Maar ook om vragen te stellen aan mensen van Tablis Wonen en het Bureau Sociaal Raadslieden. Beiden organisaties krijgen een kantoortje." Zo ook de welzijnsstichting waar zij zelf voor werkt. Weterings is als buurtmakelaar aan de slag gegaan. ,,Wat mijn rol is? Die van verbinder. Ik ga proberen mensen samen te brengen."

'POSITIEVE ENERGIE'

,,Of dat al lukt? Dat is misschien nog wat vroeg om te zeggen, maar de eerste weken hebben veel positieve energie opgeleverd. Veel leuke reacties en veel helpende handen om er, letterlijk, iets moois van te maken." Een positief beeld had ze al. ,,Ik ben een keer hier naartoe gefietst omdat ik benieuwd was naar de leefomgeving van het groepje Somalische vrouwen dat wekelijks naar De Reling wandelt om taalles te volgen en mee te doen aan naai- en fietslessen. Die activiteiten gaan we nu ook hier opzetten. Wel zo gemakkelijk. Je verlaagt bovendien de drempel. Ook als er problemen zijn of financiële ongemakken kun je hier binnenstappen. Maar terugkomend op die eerste indruk: die was heel positief. Iedereen in en rond de flats groet elkaar. Daar stond ik best wel van te kijken want dat zie je echt niet overal."

Seido Xaaji Cali, één van de Somalische vrouwen, zegt de flatbewoners die ze goed kent als haar familie te beschouwen. ,,We zijn heel goed met elkaar. Wij als Somalische mensen onderling, maar ik heb ook vriendschappen opgebouwd met Nederlandse mensen, Turkse mensen ... noem maar op. Er zijn veel verschillende nationaliteiten. Onze culturen zijn verschillend, maar we hebben ook veel gemeen. Onze kinderen bijvoorbeeld, die samen opgroeien. Je ziet elkaar vaak. Op het schoolplein bijvoorbeeld." ,,In de supermarkt, in de centrale hal", haakt Monique in. ,,Naast een groet maak je ook een praatje." ,,En een knuffel, dat hoort er ook bij", lacht Seido. Monique: ,,Je ziet het: één en al hartelijkheid en gezelligheid." Ze wijst naar de overkant. ,,Zie je dat gebouwtje achter de speeltoestellen? Daar zat vroeger een peuterspeelzaal in, nu staat het leeg. Het zou toch geweldig als dit zo'n succes wordt, dat we zodanig uit ons jasje groeien, dat we daar in de toekomst naar toe verhuizen." ,,Eerst dit maar eens van de grond krijgen en ervoor zorgen dat de vlag zoveel mogelijk uithangt", trapt Jaap op de rem. ,,Je bent afhankelijk van het aantal vrijwilligers. De buurthuiskamer kan alleen open zijn als er een gastheer- of vrouw is." Zelf is hij er wel voor in om die rol op zich te nemen. ,,In je eentje in je eigen appartementje bivakkeren is niks, dan komen de muren op je af. Ik draag graag een steentje bij. Maar niet met een houding van: Ik ga het wel even doen en regelen. Door een sociaal gesprekje aan te knopen komen er vanzelf ideeën en dan ga je eens kijken wat kan. Zo moeilijk is het niet. Je moet alleen een ontmoetingsplek hebben en die komt er."

'PERMANENT OPVROLIJKEN'

Monique zegt hier vaak te zullen komen. ,,Ik vind het een geweldig initiatief. Een beetje vergelijkbaar met wat het Hart voor Elkaar-team van de kerk al jaren doet door een partytent op te zetten op het parkeerterrein voor De Havik. Dat doen ze elke twee weken op zaterdag met als doel leuke activiteiten te organiseren zodat mensen uit de hele buurt, jong en oud en van verschillende culturen, samenkomen. Met zo'n buurthuiskamer ga je de buurt permanent opvrolijken en dat juich ik van harte toe." De leefbaarheid zal stijgen. Om dat naar het gewenste niveau te brengen zal er volgens haar ook iets gedaan moeten worden aan de geluidsoverlast die wordt veroorzaakt door asociale bewoners. ,,Die doof zijn voor het leefgenot en de nachtrust van anderen. Daar mag Tablis wel krachtiger tegen optreden. Nu doen ze dat pas als een klachtendossier is opgebouwd." Tot slot stipt ze de onderverhuur aan. ,,Het mag niet, maar het gebeurt zó vaak. Hoe dat mogelijk is, begrijp ik niet. Het moet niet kunnen."

'STEEDS ZICHTBAARDER'

,,Er is inmiddels veel in gang gezet, maar het is nog te vroeg om te spreken over verbetering van de leefbaarheid en veiligheid", zegt een woordvoerder van de gemeente. ,,We zijn immers nog maar twee maanden bezig met de uitvoering." Met 'we' doelt hij op de werkgroep die is geformeerd. Waar niet alleen de gemeente, Tablis Wonen en de welzijnsstichting in vertegenwoordigd zijn, maar ook de politie en Stichting Open Jeugdwerk Sliedrecht. ,,Er zit veel enthousiasme in om samen met de wijk aan de slag te gaan. De klusdag in de buurthuiskamer (die plaatsvond op zaterdag 27 februari, red.) laat zien dat er genoeg bewoners zijn die actief hun steentje willen bijdragen. Dat is een positief signaal. Daarnaast hebben veel kinderen uit de Vogelbuurt zich aangemeld voor de weerbaarheidstraining 'Rots en Water' van het jongerenwerk. Van de 63 deelnemers kwam tachtig procent uit deze wijk. Verder is de huismeester nadrukkelijker aanwezig. Bijvoorbeeld bij het verwelkomen van nieuwe bewoners. Ook de wijkagent (Hans van Schaik, red.) is steeds zichtbaarder en bewoners weten hem steeds beter te vinden. Onder andere tijdens zijn wekelijkse spreekuur. Kortom: het is nog vroeg om uitspraken te doen over resultaten, maar de eerste signalen zijn positief."