Echt Slydregts Op reis

Ik ben ontzettend bevoorrecht, ik mocht namelijk voor mijn studie twee weken naar Florence. Dit was al bekend toen ik met de studie Kunstgeschiedenis begon en iedereen keek van het begin af aan al uit naar het laatste blok van jaar twee: de excursie naar Florence! Wat een prachtige stad, zoveel kunst, zoveel rijkdom! Met veertien meiden en onze docent trok ik er twee weken lang elke ochtend op uit naar een kerk, een museum of een stadspaleis. Ik heb heel veel gezien, geleerd en gelopen, maar boven alles heb ik enorm genoten. Het was natuurlijk een studiereis, dus er moest ook zeker gewerkt worden. Toch voelde de reis ook echt als vakantie, met als hoogtepunt gezamenlijk de zonsondergang bekijken vanaf de trappen van de San Miniato al Monte.

Zo wist ik dat ik al een mooi tripje achter de rug zou hebben nog voordat de vakantie officieel begon. Maar met nog een hele zomer in het vooruitzicht is het toch leuk om nog een keer op reis te gaan. Dus wat zou ik eens doen deze zomer? Zwitserse bergtoppen trotseren, wegdromen op de witte stranden van Bali, een ijsje eten in een pittoresk Italiaans stadje, genieten van de Griekse zon? Tropische stranden zijn vast leuk, maar ik word eerder rood dan bruin en de zinderende hitte en het lome niks-doen zouden me vast snel de keel uithangen. IJs eten zou ik in Florence genoeg doen, net als genieten van de zon en heuvels oplopen en afdalen.

Toen alle opties voor de invulling van mijn zomer nog openlagen, kwam er een oproep voorbij in het Kerkblad van de Hervormde Gemeente Sliedrecht: 'Geef je op voor de jongerenreis naar Hongarije en Roemenië!'. Zou dat iets voor mij zijn? Ik wist het niet, zou ik het wel emotioneel aankunnen om armoede van dichtbij te zien en mee te maken? Toch had ik het gevoel dat ik me gewoon moest opgeven en dat heb ik dus gedaan. We gaan eind juli weg met een superleuke groep en ik weet zeker dat het een geweldige reis gaat worden. Wordt vervolgd!

Romy den Otter