• Suzanne Heikoop | SHe Fotografie

Een gladde rug

Sliedrecht is sinds kort een aantal straten rijker. Ze zijn alleen nog niet te vinden op Google Maps. Vreemd eigenlijk, ik dacht dat Google ons zo goed in de gaten hield. Op de website van de gemeente kon ik evenmin actuele informatie vinden over de nieuwe straten. Gerekend vanaf de Stationsweg bevinden de nieuwe straten zich áchter de begraafplaats. Tussen de De Savornin Lohmanlaan (ja ja: tweemaal 'De' want zo heette die man nu eenmaal) en de Doctor Kuyperstraat.

Eén van die straten heet het Suze Groenewegplantsoen. Als ik dat hoor, dan wil ik direct weten: wie was Suze Groeneweg? Zij móet wel een politica zijn geweest, want anders kom je niet in de Staatsliedenwijk terecht. Even googelen, en inderdaad: Suze Groeneweg was een socialistische politica. Ze is vooral bekend geworden omdat ze het eerste vrouwelijke Tweede Kamerlid was. Zij werd dit in 1918 en bleef in het parlement tot 1937. Sliedrecht is de tiende gemeente die een straat naar haar vernoemt. Suze kwam trouwens uit deze streek. Geboren in de Hoekse Waard, en overleden in Barendrecht. Iemand heeft eens gezegd dat zij 'geen katje was om zonder handschoenen aan te pakken'. Tja en zo'n uitspraak blijft dan voor altijd aan je kleven. Blijkbaar was ze niet bang voor mensen, en had ze het spreekwoordelijke haar op de tanden. Je moet wel als je iets wilt veranderen in de maatschappij. Ze bestreed alcoholmisbruik en bewapening. Vocht als een leeuwin voor een eerlijke behandeling van (met name) arbeiders en vrouwen. En spande zich in voor zuigelingenzorg en zwangerschapsverlof.

Ik las dat ze bij haar inspanningen last had van extremisten. Suze was bereid om compromissen te sluiten. Maar extreme feministen vonden haar niet ver genoeg gaan. Kijk, en dat vind ik dan een mooie trek. Ik herken dat. Als je eens wat zegt, dan zijn er altijd wel mensen die vinden dat je niet ver genoeg gaat. Met of zonder gele hesjes maken ze je dat dan duidelijk. In de kerk heb je dat net zo. Er zijn altijd mensen die vinden dat het vrolijker moet, of juist ernstiger. Strenger, of juist soepeler. Zij roepen (meestal vanaf de zijlijn) dat het anders moet. Natuurlijk is het van groot belang om in gesprek te gaan. Als er reden voor is, moet je je laten overtuigen. Maar je kunt niet iedereen gelijk geven. En om dan te blijven staan voor waar je in gelooft. Dan moet je wel haar op de tanden hebben. Of een dikke huid. Of, zoals mijn moeder vaak zei: een gladde rug.

Geert van Dijk