• Joost Schelling

    Richard van Hoek

Leve de verschillen!

Sliedrecht is een kerkdorp. Ook als u zelf niet kerkgaand bent, dan ontdekt u dat vrij snel. In bijna elke wijk van Sliedrecht staan wel 1 of meerdere kerkgebouwen, figuurlijk op een steenworp afstand van elkaar. En daaronder zijn een aantal beeldbepalende exemplaren. Sinds afgelopen zondag heeft Sliedrecht er nog een kerkgenootschap bij, namelijk de ICF Alblasserwaard, die maandelijks samenkomt in de aula van het Griendencollege. Waren er nog niet genoeg? Moest er echt nog een 20e geloofsgenootschap bij? Voor velen weer een teken aan de wand dat de gelovigen zelf het spoor een beetje bijster zijn. Kunnen ze niet met elkaar door een deur? Lezen ze echt allemaal de Bijbel op hun (eigen en daarmee de beste) manier? De letters ICF in de naam van de nieuwe kerk leggen uit hoe het zit. ICF staat voor International Christian Fellowship, inderdaad een internationale geloofsgemeenschap. Zelf kon ik zondagmiddag niet bij de openingsdienst zijn, maar er waren zo'n 60 verschillende nationaliteiten aanwezig, getuige de diverse headsets voor vertalingen in het Roemeens, Farsi of Arabisch. Is dat nodig? Komt dit de integratie van (veelal) mensen van elders ten goede? Dat zal de tijd leren, maar getuige de grote hoeveelheid Sliedrechters die hierbij betrokken is en relaties opbouwt, zal het zeker behulpzaam in de integratie kunnen zijn. Trouwens in het buitenland zijn ook heel veel Nederlandse kerken, ook als er katholieke of protestantse buitenlandse filialen beschikbaar zijn. Geloven in je moerstaal is bij tijd en wijle wel prettig.

En als dominee kan ik de komst van een nieuwe geloofsgemeenschap toejuichen, mits het ontstaat, omdat er geen aansluiting bij een andere groep te maken is. En mits kerken onderling elkaar in die verscheidenheid blijven vinden. Want niets is bevreemdender dan op zondagmorgen op de dijk lopen en medechristenen die zelf ook ter kerke gaan niet (willen) groeten, omdat ze een andere kerkelijke richting aanhangen. Dat was in het verleden wel een dorpspraktijk en dat buitenstaanders daar niets van snappen, begrijp ik volkomen. Daar snap ik zelf namelijk helemaal niets van!

Diezelfde avond was er in de Gereformeerde Kerk Sliedrecht een dienst met popmuziek in plaats van psalmen en gezangen. Die dienst trok weer een heel ander (kerk)publiek uit Sliedrecht. Eens in de maand is er in café Korevaar een kroegdienst voor weer een ander publiek. Zo is er in Sliedrecht voor een ieder die met zijn geloof aan de slag wil, wel een plekje te vinden, dat zou kunnen passen. Laten we die verschillen (en daarmee de veelkleurigheid van het geloof) vieren. Als we zeggen dat mensen verschillend in het leven staan, laten we dan ook accepteren dat er ook verschillen in ieders levensbeschouwing bestaan, kerkgaand of niet. Fijn dat er nu ook een eigen plek is voor onze medelanders om hier in Sliedrecht hun geloof in hun eigen taal te vieren.

Ds. Joost Schelling