• Joop Keesmaat

Mannen

Rijdend langs de Boaz kerk en de "nul-op-de-meter-huizen"aan de Ouverture moest ik aan mijn vrouw Sia denken. Dat doe ik de laatste tijd wel meer, sinds ze drie maanden geleden overleed, maar dat terzijde.


Grondwerkers aldaar bewezen wederom Sia's gelijk met haar stellige stelling, dat mannen absoluut niet kunnen plannen.


U kent het fenomeen allemaal. Wordt er een straat opgehoogd of keurig nieuw aangelegd, dan komt er twee weken later een kleine graafmachine een sleuf graven voor één of andere kabel. Straat of trottoir wordt zo goed en zo kwaad als het kan weer dichtgegooid met alle hobbels van dien. Weer twee weken later komt er een ander nutsbedrijf om naast de eerste sleuf nog een leiding te leggen. En vervolgens vallen de kasseien van Parijs Roubaix in het niet bij het maanlandschap, wat dan is ontstaan. Zo ook op de Ouverture.


Een half jaar geleden overal willekeurig neergekwakte grond tegen de huizen, maar – ere wie ere toekomt – onze gemeente heeft daar snel een keurig strak talud van gemaakt en gras ingezaaid. De embryonale grassprietjes staken de kop al op en ik keek uit naar de mooie groenstrook, die daar zou verschijnen.


Maar nee, Sia's motto "Mannen kunnen absoluut niet plannen" bleek weer zo waar als de spreekwoordelijke koe. Begin januari kwam de eerste graafmachine een sleuf graven voor een kabel. Vervolgens reed een nog grotere graafmachine het hele talud aan gort voor het plaatsen van een milieu-vriendelijke schutting bij de Boaz-kerk.

Nou milieu-vriendelijk? Die paar struiken Hedera gaan de tonnen CO2 uitstoot van de graafmachines nooit vereffenen. En toen – tot mijn verbazing – kwam er een ander bedrijf met groot materieel zo'n modern keien-muurtje plaatsen. Dat is nu bijna af en daarna zal een andere graafmachine ongetwijfeld de inmiddels zes keer verplaatste grond weer mooi tussen het muurtje en de huizen terugstorten en gladstrijken. Dan komen de gemeentewerkers weer gras zaaien en is het wachten op de volgende graafwerkzaamheden. Mannen van Sliedrecht, we staan gewoon voor 'mannelijk-geslachtsdeel-met-drie-letters'!

De meeste vrouwen lachen zich een slag in de rondte. Wij mannen zijn toch al een veel bekritiseerde bevolkingsgroep, altijd te laat, altijd pijntjes, die onder het mom van 'niet zo aanstellen, je moet-eens-een bevalling meemaken' door het vrouwelijke ras als kleinzerige zeurpieten worden weggezet.


Mannen, kom op, denk na! Of wordt het soms tijd voor meer vrouwen in de bouw? Met name bij de 'planning'. Maakt u zich geen illusie, want dan verandert er ook niet zo veel, maar dan kunnen wij tenminste eens een keer lachen.


Joop Keesmaat