Syndroom

Een paar weken geleden stond er een open brief in de krant gericht aan Johnny de Mol. Een medewerkster uit de zorg uitte daarin haar kritiek op meneer De Mol en verweet hem alleen maar de leuke mensen met down voor zijn programma eruit te pikken. Nu kijk ik graag naar dit programma en vind ik persoonlijk dat het met veel liefde er respect gemaakt is.

Zijn de mensen die aan het programma meedoen representatief voor iemand met het syndroom van Down (of een andere verstandelijke beperking)? Nee waarschijnlijk niet, maar moet dat dan? Deze mensen zijn toch niet alleen maar gehandicapt, zij zijn toch ook gewoon een individu? Gewoon iemand die het geweldig vindt om zijn of haar droom in vervulling te zien gaan? En alle programma's die gemaakt worden bij de commerciëlen moeten nu eenmaal geld in het laatje brengen, het draait allemaal om de kijkcijfers, dat is geen geheim.

Krijg ik hierdoor een verkeerd beeld van 'de' verstandelijk gehandicapte medemens? Nou nee, omdat ik denk dat 'de' verstandelijke gehandicapte niet bestaat. Maar misschien komt dat ook omdat ik er, als West-Wijker, er mee opgegroeid ben. De Merwebolder is hier een onderdeel van de samenleving en ook in de wijken zelf wonen her en der veel mensen van ASVZ. Als ik naar de supermarkt ga, moet ik regelmatig even om iemand, die even genoeg heeft van het boodschappen doen en lekker op de grond is gaan zitten, heen lopen. Je ziet op straat elke dag de begeleiders lopen met de groepjes, waar er soms iemand boos is en de begeleider er een hele kluif aan heeft om alles weer rustig te krijgen. Ook toen ik een jaartje meegelopen heb bij de Boldermanege waren het zeker niet alleen maar leuke blije mensen die vrolijk door de stallen huppelden. Bij vele kost het voor de mensen die er dagelijks voor zorgen enorm veel tijd, geduld en energie om de dag weer goed door te komen. En dan heb ik het nog niet eens over de groep die je nooit ziet, omdat het simpelweg niet lukt om deze mensen deel uit te laten maken van de maatschappij. Nee niet altijd rozengeur en maneschijn dus, dat is wel duidelijk. Ook mensen die onder de groep verstandelijk beperkten vallen komen dus in alle soorten en maten, net als alle andere mensen op deze aardbol.

Respect dus voor ouders en medewerkers in de zorg die elke dag op wat voor manier dan ook voor deze mensen zorgen. Want daar had de briefschrijfster wel een punt, daar mag best meer aandacht voor zijn. Bij deze neem ik mijn (denkbeeldige) hoed voor jullie af en maak ik een diepe diepe buiging!

Hannelore van Hamburg

PS. Heeeel toevallig is het over andere halve week weer de week voor het gehandicapte kind. De collectanten, waaronder ondergetekende, komen dan langs. Een bijdrage (hoe klein ook) wordt zeer gewaardeerd. Bij voorbaat dank! ;)