• Suzanne Heikoop | SHe Fotografie

Zeikwijf

Ik weet het. Het is allesbehalve het meest sexy onderwerp voor een column, maar doordat ik er net even iets te vaak tegenaan loop, of juist niet, las ik hiervoor een kleine pauze in. Je ruikt, uhh.. raadt het waarschijnlijk al. Ik spui hier even mijn grote frustratie over het grote tekort aan openbare toiletten. Nu is de gemeente Sliedrecht niks vergeleken met Sarlat-la-Canéda. Een plaats in het departement Dordogne in de regio Aquitanië in Frankrijk. Deze plaats heeft 9.331 inwoners en 1 openbaar toilet. Ik maak geen grapje. Ik spreek uit ervaring. Het kan dus altijd erger. Toch is dat een groot contrast met het buurland Spanje. Bij elke Supermercado is voor 50 cent een schoon toilet beschikbaar. Niks meer dan normaal als je ziet hoeveel tijd en geld je er spendeert. Maar ik woon niet in Sarlat-la-Canéda. Jammer genoeg ook niet in Spanje. Sliedrecht bevalt mij op dit moment prima. Maar o,o,o, die hoge nood af en toe zonder vluchtwegen. Het heeft mij al heel wat bizarre situaties opgeleverd. Kruisbeens op de fiets.Toch in je broek plassen. Scheel kijkend en met je hand tussen je benen geklemd bij een wildvreemde aanbellen. En ja, ook inderdaad met de broek op de enkels in het hoge gras. Ter hoogte van de synagoge kom je er redelijk ongezien mee weg. Maar comfortabel is anders. En dan ben ik naar zeggen 'een gezonde jonge meid'. Het gebrek aan toiletten is zeker in deze tijd van de vergrijzing, diep treurig te noemen. Met de Hoge Nood app, ja hij bestaat, ben ik regelmatig net op tijd geholpen. Maar ik kan mij zo voorstellen dat de gemiddelde 65-plusser hier niet mee uit de brand is geholpen. En maak je hier wel gebruik van, is het hoogstwaarschijnlijk toch al te laat als je slecht ter been, met een rollator en volle blaas nog een dikke kilometer moet sjokken. De duidelijkheid van bebording waar dat toilet dan moet zitten laat ook nogal wat te wensen over. Doordat we onszelf eerst door een wirwar van mensen, in paniek zoekend naar bordjes, of beschikbaar personeel die ons de weg kan wijzen, een weg moeten banen, is het leed al geschied. Nu schijnt het zomaar in het wild plaatsen van openbare toiletten voor de gemeente spetterduur te zijn, maar dat is het voor ons burger ook als je opgemerkt wordt door onze hoeders van de wet. Ook is vaak gesteggel over het niet weten hoe het probleem aan te moeten pakken. Al is het maar doordat onduidelijk is welke afdeling er over gaat. Het probleem hier in Sliedrecht is natuurlijk alleen maar groter geworden door het jammer genoeg verdwijnen van meerdere horeca-ondernemingen zowel op het Winklerplein als op de Kerkbuurt. Een bakje koffie met een sanitaire stop laat dus vaak te lang op zich wachten. Ik hoop dus dat deze column nog op tijd is als er hiermee geen rekening gehouden is met de nieuwe plannen voor het Winklerplein. Geen dank. Ik heb er straks ook veel profijt van. Ik kan me namelijk zo voorstellen dat het schrijnende gebrek aan cafeïne en toiletvoorzieningen voor potentiële toeristen wel eens de doorslag kan geven om dat gezellige 'dagje Sliedrecht' dan maar even over te slaan.

Kelly Petrie