• Joost Schelling

    Richard van Hoek

Zondag wordt weer zo'n dag!

Ik maak mij zorgen over de zondag. En dan heb ik het niet over het leeglopen van de kerken of de verminderde kerkgang. Natuurlijk gaat mij die teruggang aan het hart. Maar ik zie ook dat in een veranderende wereld dat naar de kerk gaan allang niet meer alles zegt over de betrokkenheid bij kerk en geloof.

Aanleiding voor mijn zorg rond de zondag komt door het gesprek rond de sluitingstijden van de horeca. Het gaat mij daarin niet om de tijdstippen van de sluiting of over het vrijgeven aan de horeca, zodat zij zelf kan besluiten tot hoe laat ze openblijven. Nee, het gaat mij om de toon van het debat dat in de gemeenteraad gevoerd werd.

Waar de een de zondag wil beschermen of misschien verlangt naar vervlogen tijden, daar wil de ander juist meer ruimte op deze dag om te kunnen doen wat hij of zij zelf wil. De zondag is geworden tot een gesprek over wat er wel of niet mag. Ik vind dat we als christenen onszelf dat mogen aanrekenen, dat we in het verleden en tot nu toe van de zondag veelal een "saaie dag hebben gemaakt waarop bijna niets mag". Waarom bestaat die zondag? Jezus stond op op een zondag. Het leven won het - zo vieren wij christenen dat - van de dood. Omdat we dat zo belangrijk vonden - en vinden - vieren we iedere zondag in de kerk een 'klein Pasen'.

Tegelijk voelen christenen ook dat er maatschappelijk heel wat op het spel staat. Ook al ga je niet naar de kerk, één van de vruchten van de zondag is: tijd om te ont-haasten. In de zondag zit het element van de rústdag. Even niks moeten - ruimte voor ont-moeten. Een dag waar het moeten eraf is, stilte. En dat voor zoveel mogelijk mensen. De enige geluiden op zondag - dank lieve mensen van Sliedrecht die niks met de kerk hebben, dat jullie het verdragen! - is een paar keer klokgelui. Zondag geeft zo de tijd om familie of vrienden te bezoeken. Wie wil sporten…, ga lekker hardlopen, fietsen! Wie erop uit wil trekken, ga! Of bezoek een terrasje in de zon! Zoveel mogelijk mensen die van vrijheid en rust genieten. Het leven staat niet stil, maar wordt gevierd!

Als je het leven viert, dan zou je er toch minstens een vrolijke dag van moeten maken, waarop je je niet de hele tijd loopt af te vragen: "mag of kan dit wel?". Misschien moeten we het gesprek eens verleggen. Van de vraag of winkels op zondag open mogen naar een gesprek dat gaat over het karakter van deze bijzondere dag. Weg uit de kramp van het behoud, maar ook weg uit de drang naar nog meer 24uurs-economie. Mooie samenbindende feestelijke activiteiten op de zondag, waarmee we het ontvangen leven eren en vieren. Tegen die achtergrond klinken de kerkklokken dan ineens een stuk minder schel.

Ds. Joost Schelling