• Hannelore van Hamburg

    Richard van Hoek

De bomen en het bos

Vanmorgen had ik me verslapen en als ik mij verslaap, dan verslaapt de oudste dochter zich ook. Zij moet om half acht op de fiets zitten en gezien het ochtendritueel van de dame, was dat verre van haalbaar. Dus op zo'n moment zit er niets anders op om snel in een joggingbroek te springen en haar naar school te brengen.

Nu heb ik me laten vertellen, dat elk nadeel zijn voordeel heeft en dat is in dit geval dus ook zo. Als dit gebeurt, maak ik van de nood een deugd en neem ik meteen de hond mee. Wij gaan dan, na het droppen van de nu-keurig-op-tijd-zijnde leerling, samen naar het Alblasserdamse Bos. En op sommige ochtenden is dat zeker geen straf. Twee weken geleden liep ik er ook zo vroeg (tja zelfde reden) en toen hing er een prachtige mist over de velden en kwam de zon net op. Dat zijn momenten waar ik dan, ondanks het tijdstip, ontzettend van kan genieten. Maar meestal is het Alblasserdamse Bos gewoon een natte, ietwat sombere plek. Er staan dan wel bomen, maar de ondergrond blijft gewoon polder en is vaak erg drassig. Er komen eigenlijk alleen honden met hun bazen die dan vaak op kaplaarzen lopen, 'gewone' wandelaars om je er niet tegen.

Ik moest dan ook erg lachen toen ik het bordje bij de ingang zag met alle regels die gelden voor dit stukje Nederland. De eerste regel is; honden niet toegestaan. Nou dat is niet helemaal gelukt lijkt me zo. Nu is het doorgestreept door iemand, geen idee of een hondenbezitter dat gedaan heeft, of de beheerder, die inzag dat dat hier een stomme regel is. Er waren nog meer regels waar je allemaal rekening mee moet houden als je het hekje doorgaat. Ik weet ze niet meer allemaal, maar wel dat je op de paden moet blijven. Nu weet ik niet of u daar wel eens geweest bent, maar probeer maar eens van die paden af te gaan! Dat is nog een hele uitdaging zeg maar.

Helaas zijn dit soort onzinregels geen uitzondering, maar eerder regel dan uitzondering. Maar ja daar vertel ik u waarschijnlijk niets nieuws mee. Zo kan ik me zelfs herinneren dat ik een aantal weken geleden gelezen heb dat de Havik een vergunning moest aanvragen om een bingo te organiseren. Ik heb dat geamuseerd zitten lezen. Echt hoor dat vind ik toch wel onder het kopje 'doorslaan' vallen. Waarom die drang om alles te willen reguleren, zijn we anders bang voor totale anarchie? Is de gemeente bang dat de bingo in de Havik anders een dekmantel wordt voor een illegaal casino? Nou ja, ik ben bang dat we voor veel zaken voorlopig nog gebonden zijn aan alle regeltjes en wetten, maar soms werkt het beter om de regels aan je kaplaars te lappen.

Hannelore van Hamburg