• Maria Stam

    Richard van Hoek

Pokébeesies

Tenzij je de afgelopen week onder een steen hebt geleefd, weet je wat een Pokémon is. De virtuele beestjes zorgen voor een hoog jeugdsentiment onder twintigers en dertigers met als resultaat dat de straten vol lopen met mensen die op jacht zijn naar dat ene zeldzame wezentje. Zo ook bij ons in Sliedrecht en omstreken. Mensen die normaal gesproken de hele avond achter hun computer zitten, komen nu ineens naar buiten en gaan de interactie aan met anderen. Voor zover ik weet zijn er ten tijde van dit schrijven hier in de buurt nog geen ongelukken gebeurd, lijken gevonden of mensen beroofd tijdens de jacht. Eén dorpsgenoot maakte het wel zo bont dat hij met scootmobiel en al Pokémons wilde gaan vangen in de sloot bij de nieuwe Sliedrechtse voetbalkooi, maar gelukkig is hij daar ongedeerd uitgeholpen door het geweldige handelen van omstanders en ingeschakelde hulpdiensten (en kan ik dus dit grapje maken, sorry Erik). Buiten dat zijn er nog geen gekke dingen gebeurd, laten we hopen dat dit zo blijft. Kortom: de nieuwe rage biedt een hoop voordelen.

Misschien is het zelfs wel een idee om voortaan alle dictators, geloofsfanaten en terreurcellen hun vetes uit te laten vechten via dit spelletje? Laat ze maar beestjes vangen en trainen om vervolgens virtueel het gevecht met elkaar aan te gaan bij een Gym. Kunnen hun aanhangers zich mooi aansluiten bij de verschillende teams in plaats van elkaar op straat de hersenen in te slaan.

Gekkigheid natuurlijk, maar wat zou het mooi zijn als het zo zou werken. Geen onschuldige doden meer, geen mensen die het genieten van een avondje uit met vrienden of familie niet na kunnen vertellen. Gelukkig begrijp ik niet hoe iemand zo ver kan komen dat hij dit op zijn geweten wil hebben. Gelukkig kunnen wij nog vol ongeloof reageren en zijn we er nog niet aan gewend geraakt. Gelukkig kunnen wij ons nog druk maken om Pokémons…

De Pokébeesies zijn zo populair, dat we zelfs de hele 'Efteling-is-racisme' discussie zijn vergeten. Maar goed ook natuurlijk, want zoiets verdient geen aandacht. Zoals ik al eens eerder zei: ik ben opgegroeid met de Efteling, negerzoenen, Zwarte Piet en Jip en Janneke. Maar als er een vrouw met donkere huidskleur een ruimte binnenwandelt denk ik eerder "Goh, wat een leuke schoenen heeft ze aan", dan "Help, een kannibaal". Net zoals ik niet verwacht dat alle Italianen de hele dag bordjes op stokjes laten ronddraaien en Duitsers de hele dag met bierpullen lopen te slepen. De mensen die achter die beschuldiging aan de Efteling zitten kunnen beter iets nuttigs met hun tijd gaan doen.

Pokémons vangen ofzo, daar maak je tenminste vrienden mee…

Maria Stam