• Wim van Mourik
  • Erik de Bruin
  • De kampioenen van Merwede bij aankomst in Sliedrecht

    Martin Dekker
  • Joost Schelling
  • Erik de Bruin

2016: Over boze burgers en stoere Sliedrechters

SLIEDRECHT 2016 was een bewogen en veelbesproken jaar. Misschien wel een historisch jaar als je het op internationaal vlak bekijkt. Aanslagen, Brexit, verkiezing van Donald Trump, het referendum over de Oekraïne en de opkomst van partijen van boze burgers.

door Joost Schelling

Veel van de wereldwijde onrust ging ook niet aan ons eigen dorp voorbij. Denk maar aan de Belgische en Franse vlag die bij het raadhuis hingen vanwege de aanslagen in Brussel en Nice. En ook de matige economische groei zorgde ervoor dat de maritieme sector van deze regio hard geraakt werd. Bedrijven als Nedstaal, IHC, Heerema en Boskalis kondigden grootschalige reorganisaties aan. Voor hun personeel maar ook voor regionale toeleveringsbedrijven een zorgelijke ontwikkeling. Een andere zorgelijke ontwikkeling was wel het 'dossier' DuPont/Chemours, met als absolute dieptepunt de lekkage van 2730 kilo kankerverwekkende formaldehyde in augustus. De druppel in de spreekwoordelijke emmer waaruit een protestmars van tientallen boze burgers naar de fabriek ontstond. In 2017 zal moeten blijken welke schade de omgeving heeft geleden door de aanwezigheid van giftige stoffen als formaldehyde en het inmiddels bekende C8. Inmiddels is het thema van 2016 gevallen: boze burgers. Landelijk, maar ook in Sliedrecht. Grootste kritiekpunt: de politiek luistert slecht naar de mening van de burgers.

Ik vind dat Sliedrecht het op dit vlak helemaal niet zo slecht heeft gedaan. Eerder dit jaar vertelde ik in een column dat het mij wel wat teveel werd. Uitnodigingen voor praatsessies, bijeenkomsten rond nieuwe initiatieven. Ja, zelf de kinderen kregen uitnodigingen voor het meedenken over de Sliedrechtse speelplaatsen. Laten we dus niet te snel meevaren op de landelijke klacht over slecht luisterende politici of ambtenaren. Hoewel…bij het 'reclamefilmpje' over Sliedrecht op RTL4 regende het klachten. Was hier vooraf goed geluisterd naar boze èn trotse inwoners? Alleen de lokale schoenenwinkel tegenover de Grote Kerk had geen klagen, hun bord was bijna 1 minuut in beeld. Maar geen beelden van het baggermuseum, maar ook niet van het groots opgezette korenfestival, de Late Summer Fair, Wereldlichtjesdag of de prachtige nieuwe Brede School. Geen vrijwilligers in beeld op de Shuttlebus of in de noodopvang aan de Groen van Prinstererschool.

Natuurlijk, waar beslissingen vallen, kunnen ze zeker leiden tot klachten en verdeeldheid. Helemaal rond de vraag of er voldoende recht gedaan is aan de argumenten van de tegenstanders. Ik denk daarbij aan de zeer recente discussie rond de Kerkbuurt. Winkeliersvereniging en gemeente stonden tegenover elkaar rond de vraag: Kan Kerkbuurt-Oost gedeeltelijk toegankelijk gemaakt worden voor auto's? Jammer, dat het jaar zo moest eindigen, want ze streven nog steeds hetzelfde doel na, namelijk: Hoe houden we de Kerkbuurt voor bewoners als ondernemers in 2017 levensvatbaar? Misschien moet die vraag maar weer op tafel komen. Is daarover eigenlijk al bij burgers naar hun mening gevraagd? Wellicht heb ik die uitnodiging dan weer net gemist….

Toch ben ik ondanks dit alles heel hoopvol voor Sliedrecht. En als u boos of teleurgesteld bent, dan zou ik uitnodigen u wat meer in de lokale sport te verdiepen. Want 2016 was voor Sliedrechtse begrippen een topjaar. Ik som het even voor u op: Voetbalvereniging Sliedrecht promoveerde naar de zaterdag hoofdklasse en mag nu geregeld vermaarde amateurclubs op haar terrein ontvangen. Korfbalclub Merwede promoveerde voor het eerst in 30 jaar op het veld naar de overgangsklasse en promoveerde de laatste jaren gemiddeld 1x per seizoen een divisie omhoog. En vlak voor de kerst bleken zowel de mannen als de vrouwen van Sliedrecht Sport in hun volleybalcompetities bovenaan te staan. Tevens plaatsen de mannen zich voor de laatste 4 van Nederland in de bekercompetitie. In 2016 viel na vele jaren discussiëren ook de beslissing rond de nieuwe volleybalhal aan de Benedenveer. En dan hebben we nog geen eens de naam van Lotte van Drunen genoemd. 8 jaar en dan al Nederlands Kampioen in de motorcross. Ook op de motor timmert tiener Djim Ulrich al jaren internationaal aan de weg. En wielrenstudent Joost van Wijngaarden mocht namens Nederland dit voorjaar naar het WK voor studenten.

Misschien moeten al die boze burgers eens een clinic bij deze sporters volgen: hoe om te gaan met tegenslagen? Hoe kun je je boosheid omzetten in een positieve prestatie? Want als topsporters namelijk ergens in gehard worden, dan is het wel daarin. En hoe hoger het niveau, des te vaker de kans daarop. En anders kan een daagje meelopen met MS-patiënt Erik Heijkoop geen kwaad. Zijn positiviteitscampagne in 2016 liep stug door, zelfs na een nat pak en levensbedreigende situatie. Of een praatje met Gijs Lavooij maken die na zijn stoere heldendaad in 1946 gewoon verder ging en 70 later alsnog voor zijn gevaarlijke redding onderscheiden werd. En mocht u na een ontmoeting met hen of genoemde sporters nog steeds vol boosheid zitten, dan geef ik u als laatste tip om te gaan praten met de jongeren die deze zomer Roemenië en Rwanda bezochten. Zij keerden na hun reis terug naar hun dorp en hadden maar één woord voor hun gevoel nodig: #dankbaar.