• Jordi de Jonge

Column: Pasen is (g) een eitje!

Je struikelt er zowat over als je deze weken een winkel binnenkomt. Paaseieren. Je hebt nu ook een speciaal zelfschep paaseitjesschap. Geweldig. Ik lust namelijk alleen witte paaseitjes. Nu hoef ik niet meer in het schaaltje te kijken welke kleur ik moet hebben, ook nog eens lastig, want ik ben kleurenblind. Nee, ik kan met een gerust hart een paasei uit mijn eigen schaaltje pakken. Heerlijke witte paaseieren. Maar gaat het mij dan alleen om (witte) paaseieren? En wat heeft Pasen met paaseieren te maken?

Toen het christendom zich in Europa vestigde, kwam het ook in aanraking met de hier aanwezige lentefeesten. In die lentefeesten had het ei een belangrijke plek. Eieren verwijzen naar het begin van het nieuwe seizoen, naar vruchtbaarheid, naar de lente dus. Zo zijn er verhalen overgeleverd van mensen die eieren in de boom hingen om zo de komst van de lente te vieren. Een andere verklaring voor de vele eieren met Pasen kan worden gevonden in het overschot aan eieren dat ontstond aan het einde van 40dagentijd van vasten. Men at geen vlees, maar ook geen zuivel en eieren. Dus waren er heel veel eieren over, want de kippen deden niet aan vasten, zij legden ondertussen vrolijk door. Toen gold al: een (paas)ei hoort erbij!

Soms hoor ik mensen om mij heen verzuchten waarom al die commerciële troep rondom het paasfeest zo nodig moet. Het draait toch om de opstanding van Jezus. Ik kan me dat goed indenken. Maar je legt in de winkel niet zo makkelijk een zakje kruisjes of chocolade-Jezus neer? Geef mij dan maar witte chocolade-eitjes!

Trouwens, bij een goed feest horen lekkernijen, dus is er niets mis met wat er nu aan eten aangeboden wordt. Als je zou hebben gevast, geniet je daar straks zelfs extra van. Maar misschien wordt het wel tijd, dat bij het Paasfeest het beeld van dat ei meer wordt benut.

Het (paas)ei staat niet alleen symbool voor de lente en de vogels, voor nieuw leven. In de oudheid was het ei teken van wedergeboorte, het leven begint opnieuw. En bij de Joodse Pesachmaaltijd (Joodse Pasen) ligt nog daarom een ei op tafel. Een in de oven gebakken ei. Dat ei vertegenwoordigt twee dingen bij die maaltijd: herinnering aan het offer, het geslachte en gebrade lam. En herinnering aan het nieuwe begin, aan de toekomst in het beloofde land. Het ei een belangrijk plekje op de Paastafel geven is dus zo gek nog niet. Pasen draait immers ook om zowel offer als toekomst, om wedergeboren worden: Christenen vieren dat Jezus Christus de dood overwon en opstond uit de dood. Dat het geen gemakkelijk weg naar nieuw leven was, horen we deze week in The Passion op tv of in de Mattheüs Passion. Dat lijden was juist geen eitje. Maar door dat lijden heen opent zich een nieuwe wereld, de wereld van een nieuwe kans voor het goede. Maar laten we het ei gevuld houden met een goed verhaal: Jezus Christus is opgestaan en wij met hem! Daarom Pasen: het ei hoort erbij! Ik neem er nog een (wit) eitje op! Feestelijke paasdagen.

Ds. Joost Schelling