• Erik de Bruin

Het jaar van: Aldrik Dijkstra

SLIEDRECHT 2016 loopt op z'n eind. Het Kompas blikt in de laatste vijf kranten van het oude - en de eerste van het nieuwe - jaar terug. Wat is er allemaal gebeurd in het baggerdorp? In de lokale politiek was er het verhaal van de ene wethouder (Theo den Braanker) die eind maart opeens vertrok en de ander (Aldrik Dijkstra) die een paar maanden later ineens opdook in Sliedrecht en inmiddels alweer ruim drie maanden vier dagen per week vanuit Hilversum hier naar toe rijdt om de rijdende trein die zijn voorganger achterliet op de rails te houden.

door Erik de Bruin

Dijkstra, in zijn woonplaats jarenlang raadslid namens de ChristenUnie, wist al hoe het is om politiek bestuurder te zijn in een andere gemeente. ,,Begin dit jaar was ik wethouder in De Ronde Venen, onder de rook van Amsterdam. Ook daar had ik het uitstekend naar m'n zin. Dat ik al vrij snel door een coalitiebreuk mijn baan zou verliezen, had ik nooit kunnen vermoeden, maar natuurlijk ook niet dat ik alweer zo snel het wethouderschap zou vervolgen in een andere gemeente." Wat hij ook omschrijft als een uitdagende werkplek. Dat doet de Hilversummer met een veelzeggende glimlach. ,,Je kunt met recht spreken over een rijdende trein. Het is aanpoten. Wat mijn collega's de afgelopen bijna drie jaar (het college werd in het voorjaar van 2014 gevormd, red.) voor elkaar hebben gebokst, neem ik m'n petje voor af. Er wordt veel daadkracht getoond. Dat vereist doortastendheid en een goede communicatie. Het past bij Sliedrecht, dat ik heb leren kennen als een nijver en ondernemend dorp. Mensen staan open voor verandering, maar je moet het wel goed onderbouwen."

'INTERNE GESPREKKEN' In woelig vaarwater, zoals het veelbesproken Kerkbuurtdossier, is hij nog niet terechtgekomen. Dijkstra verwacht dinsdagavond (het interview vond maandag plaats) wel een stevig raadsdebat over de transformatie van de ambtelijke organisatie. ,,Als ik ergens veel tijd in heb gestoken, is dat het wel." Hij is een ervaringsdeskundige. Transformeren is lastig. Dingen gaan of worden anders en dat moet je voor lief nemen. De grote vraag is: ben ik in staat mezelf aan te passen? Zo Ja voel je je dan nog thuis en blijf je toch ook, wat het allerbelangrijkste is, dicht bij jezelf?" Omdat het een gevoelig dossier is (mede vanwege het prijskaartje dat eraan vasthangt, waar de politiek haar pijlen op richt) voert hij vooral interne gesprekken (met ambtenaren) en spendeert hij minder tijd dan hem lief is buiten het gemeentekantoor. ,,Dat betreur ik want ik wil graag meer in contact komen met de inwoners, zoals ik in De Ronde Venen deed. Daar had ik echter Jeugd, Onderwijs en Sport. Bij uitstek een portefeuille om erop uit te gaan. Met Personeel & Organisatie en de liggende opdracht waar nu politieke besluitvorming over gaat plaatsvinden, is dat een ander verhaal. Neemt niet weg dat bijvoorbeeld Openbare Ruimte (Dijkstra is ook verantwoordelijk voor Dienstverlening, Verkeer en Vervoer, Milieu en Duurzaamheid en Wonen, red.) zich wel leent voor interactie met de samenleving. Daar gaan we een vorm voor bedenken. Het idee om net als mijn collega Hanny Visser een spreekuur te houden, is een optie."