Steeds meer effecten structurele hulp Orâstie

SLIEDRECHT Op 7 april vertrok een elfkoppige delegatie uit Sliedrecht naar de Roemeense zustergemeente Orâstie. De mensen uit het onderwijs, ouderenzorg, het open jeugdwerk en het gemeentebestuur, begeleid door Joost Verhoef en Bernard van Houwelingen, bestuursleden van de Stichting Stedenband Sliedrecht-Orâstie, bezochten diverse projecten. Ook gingen zij met bestuurders, organisaties, scholen en inwoners in gesprek en deelden zij ervaringen.

Door Jan Wieman

De tijd dat er alleen maar incidentele hulp, dus materialen, naar Orâstie werden gezonden is voorbij. De Sliedrechtse gemeenteraad heeft in 2013 bepaald dat er meer sprake moet zijn van structurele hulp: kennisoverdracht en uitwisseling, verduurzaming van de hulp. "Geen vis geven maar een hengel en leren vissen." De effecten daarvan worden beetje bij beetje zichtbaar. Procesmatige en bouwtechnische kennis worden steeds meer overgedragen.

De delegatie constateert veranderingen: Er is een verschil van dag en nacht tussen de nieuwe en oude vleugel van het ziekenhuis, de apparatuur wordt gebruikt en werkt. Kinderen leren vanaf groep vijf Engels en kunnen rekenen zonder rekenmachine.(!) De waterzuiveringsinstallatie komt van de grond. De vuilstortplaats wordt binnen een jaar afgedekt. Er ontstaat regionale samenwerking in de gezondheidszorg, de apparatuur wordt gedeeld met andere instellingen. Er wordt gewerkt aan betere basale voorzieningen voor ouderen, ze krijgen nu bed (oud en vuil), bad (soms) en brood (weinig). De corruptie is minder dan voorheen. De EU dwingt samenwerking tussen instellingen af. Steeds meer wordt geld besteed aan het doel waarvoor het bestemd is.

Het leerproces is echter te eenzijdig, de uitwisseling van kennis en ervaring nog teveel eenrichtingsverkeer. In cultureel opzicht is er wel meer gelijkheid.

Er moet ook nog heel veel gebeuren, de delegatieleden noemen o.a.: Jongeren zien het nut van vrijwilligerswerk niet. Waarom zou je dat doen? Het levert geen geld op en ze willen snel en veel geld verdienen, ze zien het niet als een mogelijke opstap naar een betaalde baan. Als ze leren zien en ervaren dat vrijwilligerswerk een voorbereiding is op hun eigen activiteiten zijn ze er meer toe bereid. De thuiszorg is teveel in handen van NGO's en daarmee niet erg toegankelijk, de zorg aan ouderen wordt vooral door familie uitgevoerd. Initiatieven van leerlingen om met ideeën te komen en ze ook uitvoeren moeten meer worden gestimuleerd. Kinderen moeten de kans krijgen niet de plat getreden paden te bewandelen, nu durven ze niet af te wijken. De ouderenhuisvesting is minimaal en alleen toegankelijk voor de rijken. In Sliedrecht zijn 320 seniorenwooneenheden per 24000 mensen beschikbaar, in Orâstie zijn dit er 60 per 20.000 inwoners. Het netto modale inkomen in Nederland bedraagt € 2000,00, in Orâstie is dit 230,euro, net zo hoog als de huurprijs van een seniorenwoning.

Fotobijschrift: Jeroen Loeve jongerenwerker bij S.O.J.S. promoot het vrijwilligerswerk in een zaal vol notabelen, leraren en leerlingen. (Foto Joost Verhoef)