• Erik de Bruin
  • Erik de Bruin

'Stoorzender' heeft zijn doel bereikt

SLIEDRECHT Hun woningen worden tegen de vlakte gehaald, toch is bij Helga Seinsch en Sjaak van den Hil van het bewonerscomité Staatsliedenbuurt de blijdschap groter dan het verdriet. ,,Natuurlijk doet het pijn. Ik ben maandag bewust niet wezen kijken bij de start van de herstructurering. Je huisje, waarin je zo lang met veel plezier hebt gewoond en dat vele mooie herinneringen herbergt, wordt gesloopt. Dat wil je niet zien, er zou dan zeker een traan vloeien. Kijkend naar de toekomst verandert de traan in een lach. We hebben ons doel bereikt."

 

door Erik de Bruin

,,Niet volgens de geplande route", vervolgt Helga, ,,maar dat doet er niet toe." Sjaak: ,,Links- of rechtsom, wat maakt het uit? Het gaat om de eindbestemming. Betaalbare woningen. Voor iedereen die wil terugkeren is dat écht mogelijk. Ook financieel. Aanvankelijk hadden we daar een hard hoofd in en zaten we bepaald niet op één lijn met Tablis Wonen, die de sociale huurders, hun doelgroep, liever kwijt dan rijk leek te zijn."

Helga haakt in: ,,Dat gold voor ons ook. Het contact met de woningcorporatie verliep uiterst moeizaam. Als we met elkaar spraken, waren de messen geslepen. We werden niet gehoord. Ook niet door de politiek." De gemeenteraad stelde eind 2014 de startnotitie vast. ,,Toen was het dieptepunt bereikt", zegt Sjaak onomwonden. ,,Niets van wat wij hadden ingebracht, werd overgenomen. We werden zelfs door enkele partijen als stoorzender beschouwd. Met ons viel niet te praten." Helga verheft enigszins haar stem: ,,Terwijl onze voorstellen, die we hebben laten toetsen door de Nederlandse Woonbond, alleszins redelijk waren en in elk geval een startpunt waren om constructieve gesprekken aan te gaan. Tablis had, zo merkten wij vanaf het allereerste begin, toen onze huurdersorganisatie nog niet bestond, zijn 'mind' al opgemaakt. In 2010 werd tijdens een informatiebijeenkomst in De Lockhorst voor het eerst hardop uitgesproken wat iedereen al heel lang wist: alles zou plat gaan. De wijk was immers niet meer van deze tijd. Wij dachten daar anders over. Nadat het bewonerscomité was opgericht maakten we, na eerst een enquête te hebben gehouden waar zeventig procent van de buurtbewoners op reageerde, een plan van aanpak."

 

'DIEPTEPUNT' ,,Ons plan", vertelt Sjaak, ,,behelsde renovatie in plaats van sloop-nieuwbouw. ,,We zetten in op het behoud van de 428 woningen, die alle onder sociale woningbouw vallen. Dat we zowel Tablis als de gemeenteraad niet van deze noodzaak wisten te overtuigen, was een bittere pil. Bij het vaststellen van de startnotitie werd akkoord gegaan met een vermindering naar 266 woningen en dat is inclusief sociale koop. Een dieptepunt, zoals ik al zei. Tablis genoot vertrouwen vanwege de 'geslaagde' metamorfose van de Oude Uitbreiding West in het Havenkwartier. Je kunt dat geslaagd noemen, het is maar net hoe je er tegenaan kijkt. Er was een terugkeergarantie. Op papier. Hoeveel mensen zijn daar daadwerkelijk weer gaan wonen? Konden het verschil aan huur ophoesten? In de Staatsliedenbuurt is dat verschil er ook, gaan terugkeerders in hun nieuwe of gerenoveerde woning meer huur betalen, maar dat wordt op allerlei manieren gecompenseerd. Zodat het toch betaalbaar is. Iedereen uit onze doelgroep en dan heb je het over mensen die huursubsidie ontvangen of tussen huursubsidie en een modaal inkomen in zitten, kan terugkeren. Tablis kijkt naar het individu, levert maatwerk. We zijn al twee jaar ontzettend blij met hun coöperatieve houding. Er wordt geluisterd en gecommuniceerd. We hoeven, wat voorheen wel het geval was, niet meer achter informatie aan te rennen."

 

'GEWILLIG OOR' Helga: ,,De samenwerking is uitstekend. Dat is geen wit voetje, maar de realiteit. Als het anders is, zouden we het ook zeggen. We zijn, zoals je hebt gemerkt, niet op ons mondje gevallen en hebben dikwijls met de vuist op tafel geslagen. Tijdens de eerste bespreking na de startnotitie wilden we dat weer doen. We zouden duidelijk maken dat we niet zouden opgeven, de spreekwoordelijke messen lagen al op tafel. Tot onze verbazing konden we die al snel opbergen. We vonden gehoor bij Tablis, die weliswaar door de gemeenteraad was verplicht met ons samen te werken (het enige positieve in het raadsbesluit), maar daar stelden we ons niet veel van voor. Ten onrechte, zo bleek. Ze hadden nu wel oor naar onze wensen. Sjaak sprak net over een dieptepunt, vanaf dat moment ging het bergopwaarts. Hoe dat kwam? Een andere manager, andere inzichten, maar ook de continu veranderende wetgeving, de toename van vluchtelingen met een verblijfsstatus die op sociale woningbouw zijn aangewezen. Woningcorporaties moeten zich, zo stelde minister Blok met een bestraffend vingertje, met hun core business bezighouden. We spraken net over onze doelgroep, maar dat is ook hun doelgroep en daar is gelukkig in de nieuwe Staatsliedenbuurt - die ommezwaai heeft plaatsgevonden - volop plek voor door middel van kleine appartementen en beneden-bovenwoningen. We hebben uiteindelijk een gewillig oor gevonden en daardoor eruit gesleept wat eruit te slepen viel."