• Jan Wieman

Wat vinden ouderen en jongeren zo vervelend van elkaar?

SLIEDRECHT Ja, wat vindt een oudere vervelend van een jongere en wat vind een jongere vervelend van een oudere? Wat vinden ze niet leuk van elkaar? Wat zouden ze anders moeten doen in jullie ogen?

door Jan Wieman

Als die vraag wordt gesteld aan Henk van Griensven, 59 jaar en die 35 jaar (waarvan 1 jaar als stagiair) heeft gewerkt binnen de Stichting Open Jeugdwerk Sliedrecht, is zijn reactie 'dat is een lastige vraag!' Een andere reactie was ook niet te verwachten. Henk heeft altijd zijn ziel en zaligheid in het werk gelegd: ,,Dit werk was mijn passie. Het was leuk werken met jongeren en zal het erg missen, ook dat tegendraadse van hen. Juist die spanningsboog, juist die conflicten zijn nodig om elkaar te leren kennen." Maar ook de twee 17-jarige nichtjes Manon (Havo 5) en Naomi (MBO Sport en Recreatie) van de Graaf kwalificeren de vraag zo. Er moet diep nagedacht worden. Eigenlijk is er over en weer niet zoveel te noemen vinden ze. Ja als het dan toch moet...

,,Ouderen hebben er eerder een vooroordeel over als wij buiten hangen, ze ervaren snel overlast als we ergens zijn", zeggen ze. ,,Dat kunnen we ons wel voorstellen als we staan te schreeuwen, maar niet als we gewoon als groep bij elkaar staan. Ze zijn bang voor een groep jongeren, dat heb ik trouwens zelf ook, dat zou ik niet moeten hebben, maar het is wél zo, dat is mijn vooroordeel. Ouderen zouden zich óók van dat vooroordeel bewust kunnen zijn, dat geeft minder angst."

Een ander punt dat zij noemen is: ,,Ouderen weten het meestal beter. Ze wijzen snel op fouten, ze zijn te zorgzaam, dat is vervelend maar ook fijn. Ik accepteer dat ik kan leren van de opmerkingen van een ander. Maar het is wel belangrijk hoé ouderen het tegen ons zeggen. Als wij een grote mond opzetten pikken zij dat niet van ons, waarom moeten zij dan wél tegen ons beginnen te schelden? Dan kunnen ze er op rekenen dat er meer gebeurt, zeker als het tegen een groep is, dat zullen die ouderen vroeger zélf ook gedaan hebben. Met een groep voel je je sterker als wanneer je in je eentje bent. Maar dat gebeurt niet alleen tegenover ouderen, ook tegenover leeftijdsgenoten"

Henk noemt een punt dat wel beter zou kunnen bij jongeren: ,,Jullie houden soms geen rekening met wat een ander wil, dat zou beter kunnen, je moet je meer inleven in een ander."

Naomi vindt dat als je achttien bent dat je meer zelf kunt bepalen hoe je je leven inricht.

,,Ouderen moeten ons dan niet in de weg lopen, laat ons onze eigen ervaring oplopen, we leren van de fouten van onszelf en van anderen. Ik vind het fijn dat ik mijn puberale gedrag achter me heb gelaten, ik kijk nu veel positiever naar mijn ouders. Manon kan dit alleen maar bevestigen en vertelt ook hoe ze in meerdere opzichten door haar ouders werd en wordt geholpen, maar wel steeds meer haar eigen weg zal kiezen.

Henk: ,,Als jullie dan maar niet in de ouderwetse rolpatronen duiken zo van: de vrouw zorgt voor de kinderen, het huishouden, doet de boodschappen en kookt. Dat kom je nog opvallend vaak tegen in Sliedrecht, ook bij de oudere jongeren." Hij roept hen op om samen de dingen aan te pakken als je in een relatie zit.

Naomi en Manon vinden Sliedrecht een leuk dorp. ,,Er is veel te doen voor jongeren en ouderen, maar je moet wel zélf iets ondernemen, actief zijn. Er zou wel wat meer te doen mogen zijn voor 16-18 jarigen wat uitgaansmogelijkheden betreft."

EEN TERUGBLIK Opvallend is dat in achterliggende reeks artikelen én de ouderen én de jongeren zoveel begrip toonden en vonden bij elkaar. Steeds als zij met elkaar in gesprek gingen konden zij elkaar vinden. Zij spraken met elkaar, maar beter nog: zij luisterden ook naar elkaar, zij hóórden wat de ander zei. Zij kwamen niet tegenover elkaar te staan, maar naast elkaar. Ze wezen elkaar niet af, ze accepteerden elkaar en elkaars ideeën en standpunten. Dikwijls zeiden ze: ,,Al pratend leren we van elkaar, leren we elkaar kennen."

ANDERS KIJKEN, MEER ZIEN? Natuurlijk doen jongeren in de ogen van ouderen soms dingen die niet kunnen, zeker als ze in groepsverband functioneren, ze willen dan ook graag stoer doen, dat is van alle tijden. Ze gedragen zich vrijer, worden mondiger, durven vaak eerder hun mening te geven, soms nog wat 'hoekig'.

Maar deugt een jongere als individu niet? Denk eens aan uw kleinkinderen! Kunnen hele groepen over één kam geschoren worden op grond van hun leeftijd, sociale klasse, afkomst, etniciteit en dergelijke? Is 'de jeugd van tegenwoordig' echt zo beroerd, of zijn er een aantal tussen die vervelend gedrag vertonen?

Is een oudere per definitie iemand die jongeren in een bepaalde (negatieve) hoek wil zetten, geen ruimte wil geven, altijd wat te klagen heeft over hen? Denk eens aan je oma's en opa's!

Ouderen groeiden op in een andere tijd met andere normen en waarden, maakten andere dingen mee, hebben ervaringen, zijn soms kwetsbaar en angstig. Ze reageren soms wat trager, hebben andere ideeën, willen ook met rust gelaten worden, hoeven niet zoveel lawaai te horen. Zijn alle ouderen intolerant vanwege hun leeftijd, star in hun denkpatronen, kunnen ze niet met hun tijd mee, weten ze niet meer wat zij in hun jeugd allemaal deden? Of zijn er sommige ouderen die......?

Zouden de diverse leeftijdsgroepen wat genuanceerder naar elkaar kijken (zoals in deze reeks artikelen) dan wordt daarmee het gevoel van sociale veiligheid ook vergroot. Dit was de het laatste artikel in deze rubriek 'Jong ontmoet Oud'. Het was een echte ontmoetingsplek.